.
.
วันนี้....ไม่สิคะเมื่อวาน เพราะตอนนี้มัน 0:14 แล้วเนอะ
.
เป็นวันลืมแห่งชาติของลูกแพนด้าค่ะ ลืมหมด
.
ลืมเอกสารการตรวจ ตอนไปหาหมอ
.
ลืมหมวกกันน๊อคตอนออกจากมอ
.
แล้วดันเจอจราจรตั้งหลายไฟแดง รอดมาได้ไงไม่รู้ค่ะ
.
พระก็ลืมใส่ นาฬิกาก็ลืมเอาไป
.
จะเอานมไปดื่มสักกล่องก็ลืม ลืมหมดเลยค่ะ ไม่รู้ทำไม
.
สงสัยจะอาการหนักเหมือนหมอบอกแล้วสิคะ
.
นี่ถ้าจำใครไม่ได้ก็อย่าว่ากันนะคะ เพราะเหมือนจะความจำเสื่อมแล้วอ่ะค่ะ
.
จำอะไรไม่ค่อยได้เลย ไม่รู้ทำไมเหมือนกันนะคะ
.
ตอนนี้ลูกแพนด้าก็อยู่คนเดียว ตื่นเช้ามาไปวิ่ง
.
มีเรียนก็ไปเรียน ถ้าไม่จำเป็นจะไม่ไปไหนเลยเด็ดขาด
.
จะว่าไปก็เหมือนคนปิดตัวเองนะคะ
.
ไม่พบไม่เจออะไรกับใครเลย
.
นี่ถ้าขึ้นอืดตายในห้องคงจะไม่มีใครรู้นะคะเนี่ย
.
มือถือก็ปิด เอ็มก็ไม่เล่น วันๆก็อยู่ในห้องทำนั่นทำนี่ไป
.
เหมือนผู้ต้องหายังไงยังงั้น แต่ลุกแพนด้าไม่ได้ทำอะไรผิดนะคะ
.
หรืออาจจะโดนคำสาปมั้งคะ เพราะอะไรก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ
.
คงไม่มีใครบอกได้ เพราะว่าแม้แต่ลูกแพนด้ายังบอกไม่ได้เลยค่ะ
.
ว่าตัวเองเป็นอะไร........
.
แต่ทำไมบนฟ้าถึงชอบสาปให้คนที่ลูกแพนด้ารักเค้าไปจากลูกแพนด้าด้วย
.
ถึงแม้เค้าจะไม่ไปจากลูกแพนด้า แต่ลูกแพนด้าก็ต้องไปจากเค้าด้วยล่ะคะ
.
ทำไมให้เวลาได้รู้จักแค่ไม่กี่ปีก็ต้องจากกันอีกแล้ว
.
ถ้าบนฟ้าจะกรุณาก็ขอให้ช่วยอวยพรให้เค้ามีความสุขมากๆนะคะ
.
ไม่ต้องปวดหัวอีก ได้พักผ่อนเต็มที ไม่ต้องมีลูกแพนด้าไปกวนใจ
.
ขอให้สิ่งที่เค้าอยากทำ 3 ข้อในชีวิตของเค้าสมหวัง
.
ขอให้เค้ามีคนดูแล และก็มีคนที่รักเค้ามากๆ
.
หวังว่าที่ขอไปคงไม่มากเกินไปใช่ไหมคะ.....
.
.
.
.
.
ปราโมทย์ ปาทาน - คำสาป (Ost.A Millionaires First Love)
