สวัสดีค่ะ.......... กลับมาแล้วนะคะ
จะมีใครกลับมาอ่านบลอคเราอีกไหมเนี่ย หายไปนานซะขนาดนี้
กลับมาคราวนี้ มาพร้อมกับความปวดร้าวที่มีอยู่ในใจ
แผลที่อยู่ในใจมันดันเป็นแผลสด ที่จะกลายเป็นแผลเป็นซะด้วยสิคะ
ใครพอมียารักษาแผลเป็น ที่ทำให้แผลเป็น ( ในใจ ) หายได้บ้างคะ
มาแบ่งให้กันมั่งนะคะ เผื่อแผลเป็นมันจะได้เป็นแผลเป็นที่เป็นแค่ชั่วคราว
ไม่ใช่แผลเป็นถาวร ...........( กลัวจัง )
ตอนนี้อยู่ในสถานนะอยู่ก็เจ็บช้ำ จากไปก็ปวดร้าว เหอๆ
ใครพอมีประสบการณ์ ได้โปรดกรุณามาช่วยเหลือด้วยนะคะ
ช่วยบอกทีค่ะว่าทำยังไง อาการนี้มันถึงจะหาย
ก่อนที่มันจะทนไม่ไหว.......มันทรมานที่ใจ เจ็บปวดที่ใจมากเลย
เฮ้อ......บ่นมาก็เยอะ ไม่รู้จะมีใครคิดถึงเรามั่ง
คืนนี้จะพยายามไปทักทายทุกๆคนเหมือนเดิมนะคะ
ไม่ได้ทักทายมานานแล้ว........คิดถึงจังค่ะ
^______________^
รู้ว่าเรานั้นคงไม่เป็นเหมือนเดิมดังเคย
ตั้งแต่เรื่องวันนั้น ตาคู่เดิมนี้ที่เคยมองฉัน
มันเย็นชา มันเปลี่ยนไป
คิดแค่เดินหนีไปไม่มาพบเจอกันเลย
มันยังทำไม่ไหว ยิ่งหากไม่ได้เห็น
ไม่ได้ยินเสียงเธอจะทนได้อย่างไร
อยู่ก็เจ็บช้ำ จากก็ปวดร้าว ฉันควรจะทำ
อย่างไร อยู่ไปอย่างนี้นานซักแค่ไหน
ฉันจะต้องทนอีกเท่าไหร่
หรือต้องทนเหงาอยู่ ต้องยอมฝืนใจกัน
ไป ไม่มีทางหลีกหนี ติดกับความหลัง
ยังอยู่อย่างนี้ ยังมีเธอตลอดไป
อยู่ก็เจ็บช้ำ จากก็ปวดร้าว ฉันควรจะทำ
อย่างไร อยู่ไปอย่างนี้นานซักแค่ไหน
ฉันจะต้องทนอีกเท่าไหร่
อยากให้เธอรู้ นานซักแค่ไหน
ฉันจะรักเธอตลอดไป
และจะรักเธอตลอดไป
