ใครคนหนึ่ง...
ต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองมากมาย .. จนไม่เป็นตัวของตัวเอง
ใครคนหนึ่ง...ต้องเป็นฝ่ายอดทนอยู่เสมอ
ใครคนหนึ่ง...ต้องยอมให้อีกคนตลอดเวลา
ใครคนหนึ่ง...ขอมีบทบาทเป็นเพียงผู้รับ
ใครคนหนึ่ง...ทุ่มเทเพื่อความรักอยู่ฝ่ายเดียว
นี่แหละความเสียใจ
ทุกเรื่องราวที่เข้ามา ที่เจ็บและช้ำ จนทำให้ฉันมีน้ำตา
แม้ว่าทรมานเท่าไหร่ ฉันเรียกมันว่าความเสียใจ
แล้วเรื่องราวในวันนี้ ที่เกิดและมันกำลังกระทบใจของฉัน
ก็สอนให้ได้เรียนรู้ใหม่ ในคำที่ฉันเคยเข้าใจ
สิ่งใดที่เคยได้เจอกลายเป็นแค่เพียง เรื่องเล็กน้อยไปในพริบตา
เสียงของเธอที่ร่ำลา ได้สอนให้รู้ว่า อย่าไปจำความช้ำที่มี
นี่แหละคือความเสียใจ ความเสียใจมันเป็นอย่างนี้จำซะใหม่
ต้องเจ็บจนร้องไห้โดยไม่อาย ต้องช้ำทุรนทุรายขนาดนี้
ที่ผ่านมามองย้อนไป ลองคิดดูบางทีก็เสียดายน้ำตา
แต่เธอทำให้ได้รู้ว่า ค่าของน้ำตามันคู่ควร กับการต้องเสียเธอ
แม้ฉันยืนแทบไม่ไหว ก็อยากขอพูดอะไรสักนิดนึงถึงเธอ
ขอโทษที่ไม่ดีเหมือนใคร และขอบคุณที่สอนให้เข้าใจ
ว่าเรื่องที่เคยได้เจอมันก็แค่เพียง สิ่งเล็กน้อยที่เปลืองน้ำตา
เสียงของเธอที่ร่ำลา ได้สอนให้รู้ว่า อย่าไปจำความช้ำที่มี
นี่แหละคือความเสียใจ ความเสียใจมันเป็นอย่างนี้จำซะใหม่
ต้องเจ็บจนร้องไห้โดยไม่อาย ต้องช้ำทุรนทุรายขนาดนี้
ที่ผ่านมามองย้อนไป ลองคิดดูบางทีก็เสียดายน้ำตา
แต่เธอทำให้ได้รู้ว่า ค่าของน้ำตามันคู่ควร กับการต้องเสียเธอ
เจ็บวันนี้ทำให้รู้ว่า ค่าของน้ำตามันคู่ควร
ขอโทษที่อยากคุยด้วย
ขอโทษที่คืนนี้รอโทรศัพท์นาน...จนถึงตอนนี้ ตี 5:20
หมดเวลารอแล้วใช่ไหม?....
เค้าคงลืมไปแล้วใช่ไหม?....ว่าฉันรออยู่....
ฉันควรรอเค้าต่อไปไหม?....
ฉันควรทำอย่างไรดี....
เค้าบอกว่าฉันไม่ชอบเล่าอะไรให้เค้าฟัง....
เค้าบอกว่าฉันมีอะไรก็ชอบเก็บไว้คนเดียว...
แต่....เค้าเคยอยู่ฟังฉันเล่าไหม?......
ใช่สิ!...ปัญหาของใครคนนั้นก็ต้องแก้ไขเอง....
ฉันไม่ควรบอกเค้าเหมือนที่เคยทำใช่ไหม?.......
ฉันขอโทษที่คิดว่าคุณเป็นคนสำคัญในชีวิตฉัน.....
ฉันขอโทษที่ไม่เจียมเนื้อเจียมตัว ...........
ฉันขอโทษที่ไม่ดูเงาหัวของตัวเองว่าเป็นใคร.......
ต่อไปฉันจะปรับปรุงตัวเองใหม่.......
ฉันจะไม่ไปวุ่นวายชีวิตของคุณอีก.....
ขอให้คุณมีความสุขในชีวิต.......
คุณต้องมีความสุขแน่.....เพราะชีวิตคุณจะไม่มีฉันอีก
ตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันทำไม่ดีกับคุณไว้เยอะ....
ตอนนี้เวรกรรมกำลังตามสนองฉันแล้วเหมือนที่คุณบอก
ฉันทรมานมากจริงๆ....ฉันเหมือนกำลังตายทั้งเป็น...
แต่ฉันก็จะยอมให้เวรกรรมนั้นตอบสนองฉัน....ฉันจะไม่ต่อสู้กับเวรกรรมที่ฉันได้รับ
ฉันจะยอมรับมัน...แม้มันจะทำให้ฉันเจ็บปวด...ก็ตาม
คุณไม่ต้องกลัวหรอกว่า....ฉันจะไปทำอะไรให้คุณระคายเคืองใจได้อีก.....
ฉันจะพยายามเริ่มต้นชีวิตใหม่....โดยไม่มีคุณ....
ถึงแม้มันจะเท่ากับ 0 ก็ตาม ฉันก็จะพยายาม...
ฉันอยากจะบอกคุณว่า......
ฉันขอโทษและเสียใจ!!!.....ที่ต้องทำให้คุณต้องโชคร้าย
เพราะได้มาเจอคนแบบฉัน......
แต่ต่อไปคุณจะโชคดีแล้วนะ....ฉันมั่นใจ!!!
