ต่อไปคงจะไม่อยู่อีกนานมากกก....ก....

จะไม่มาเล่นอินเตอร์เน็ต จะงดอัฟบลอค

จะไม่ใช้มือถือ จะไม่คุยกับใคร

จนกว่าจะเข้มแข็ง ไม่รู้เค้าคนนั้นจะรู้ไหม

ว่าตะกี้เราแอบบอกลาเค้าในใจ แต่เค้าคงไม่รู้สึกหรอก

เค้าไม่ห้าม ไม่บอกว่าเป็นห่วงด้วยซ้ำ

แถมยังหงุดหงิดแล้วก็รำคาญเราอีก

แล้วก็บอกว่าเบื่อ เค้าคงไม่ใช่คนๆเดิม

ที่เป็นห่วงเราอีกแล้ว เค้าไม่อยากฟังเราเล่าเรื่องต่างๆของเราอีกแล้ว

เราไม่มีตัวตนสำหรับเค้าไปแล้ว

ไม่เป็นไรหรอก ยังไงเราก็จะยังคิดถึงเค้า

จะบอกคิดถึงเค้าในใจทุกๆวัน

แม้เค้าจะไม่คิดถึงเราเลยก็ตาม

เค้าจะรู้ไหมว่าเราร้องไห้คิดถึงเค้าแทบจะทุกวัน

แต่ทำไมสิ่งที่เค้าตอบแทนกลับมามันมีแต่ความว่างเปล่า

ไหนๆเราก็จะไปแล้วนี่นา ช่างมันเหอะเนอะ

เราจะไปที่ๆแสนไกล ที่ๆไม่มีใครรู้จักเรา

เราจะไปพักใจที่นั่น ไม่รู้เหมือนกันว่ากลับมา

เราจะเปลี่ยนไปไหม แต่ที่แน่ๆเราจะไม่มีทางได้คุยกับเค้าอีก

อยากรู้จังเค้าจะรู้สึกไหม ว่าเราไปจากชีวิตของเค้าแล้ว

ถือโอกาสลาทุกๆคนเลยนะคะ ในบลอค ขอบคุณมากๆนะคะ

ที่แวะเวียนมาทักทายกันอยู่เสมอๆ ตอนนี้นู๋สอบเสร็จแล้ว

เรื่องเรียนก็ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว

มีปัญหากะชีวิตส่วนตัว ครอบครัวของฉันมันเป็นครอบครัวของฉันรึเปล่า

คนในครอบครัวของฉันเค้ารักฉันบ้างรึเปล่า

ทำไมพวกเค้าทำให้ฉันร้องไห้ล่ะ ทำไมเค้าไม่มีกำลังใจให้ฉันเลย

โลกนี้ไม่มีที่ให้ฉันอยู่แล้วเหรอ พ่อ แม่ แม่แพนด้า เค้าไม่รักฉันแล้วใช่ไหม

ฉันจะไปจากชีวิตพวกเค้าดีไหม

ฉันจะได้ไม่เป็นภาระให้พ่อ แม่ แม่แพนด้า แบบนี้รึเปล่าที่พวกเค้าต้องการ

หรือว่าฉันต้องทำยังไง เค้าถึงจะพอใจบ้าง

ทำไมเพื่อนๆของฉัน พอเค้าสอบเสร็จเค้าก็ดีใจ

ที่ได้กลับบ้าน แล้วบ้านของฉันล่ะ มันรอให้ฉันกลับไหม

ทำไมฉันถึงไม่มีบ้านให้กลับ ไม่มีพ่อแม่รออยู่ที่บ้าน

ไม่มีใครดีใจที่ฉันกลับบ้านเลยล่ะ แล้วฉันจะกลับไปทำไมกัน

ฉันควรทำยังไงดี ฉันควรไปไหนดี ฉันไม่มีที่จะไปเลยใช่ไหม?......

อัลบั้ม: นักร้องเปื้อนฝุ่น

ชีวิต คือความไม่แน่นอน
ก็เหมือนละครในแต่ละตอนที่เปลี่ยนไป
สุขได้ไม่นาน เดี๋ยวมันก็ทุกข์ใจ
มียิ้มมีร้องไห้มีปวดร้าว

ขาดเขาแต่เราก็ต้องอยู่
ถึงแม้ว่าเขาไม่รับไม่รู้ก็ช่างเขา
แค่คนไม่รักจริง ทิ้งกันลงใช่รึป่าว
แล้วจะแคร์แต่เขาไปทำไม

ไม่เห็นต้องโทษตัวเอง ไม่มีใครสมน้ำหน้า
วันนี้แค่เสียน้ำตา เดี๋ยวไม่ช้าก็หาย
อย่างน้อยที่เรายังเจ็บ แปลว่าเรายังหายใจ
ยังมีวันเริ่มต้นใหม่ได้ทุกวัน

ชีวิตยังเป็นของ ของเรา
ที่ไม่มีใครมาพรากออกไปได้ทั้งนั้น
ใครเขาไม่รักเรา ไม่ต้องกลัว ไม่ต้องหวั่น
พรุ่งนี้จะยิ้มให้ตัวเราเอง

ไม่เห็นต้องโทษตัวเอง ไม่มีใครสมน้ำหน้า
วันนี้แค่เสียน้ำตา เดี๋ยวไม่ช้าก็หาย
อย่างน้อยที่เรายังเจ็บ แปลว่าเรายังหายใจ
ยังมีวันเริ่มต้นใหม่ได้ทุกวัน

ชีวิตยังเป็นของ ของเรา
ที่ไม่มีใครมาพรากออกไปได้ทั้งนั้น
ใครเขาไม่รักเรา ไม่ต้องกลัว ไม่ต้องหวั่น
พรุ่งนี้จะยิ้มให้ตัวเราเอง

ใครเขาไม่รักเรา ไม่ต้องกลัว ไม่ต้องหวั่น
พรุ่งนี้จะยิ้มให้ตัวเราเอง